सारडे हे रायगड जिल्ह्याच्या उरण तालुक्यातील गाव आहे. तालुक्याच्या पूर्व विभागात वसलेल्या या गावात मुख्यत्वे आगरी समाजाची वस्ती आहे. येथून जवळच असलेले भंगारपाडा हा याचा ग्रामपंचायतीचा एक भाग आहे.
भंगारपाड्यात 'कराडी' समाजाची वस्ती आहे. गावाच्या दक्षिणेस 'श्री बहिरी देवाचे मंदिर' आहे त्या भागाला 'उघड' म्हणतात.
गावाच्या पूर्वेस आणि पश्चिमेस डोंगर रांगा आहेत. पूर्वेच्या डोंगर रांगा दक्षिणेला 'कडापे' ह्या आवरे गावातील एका भागापर्यंत पसरलेल्या आहेत. या दोन्ही पुर्व आणि पश्चिमेच्या डोंगरांच्यामध्ये येथे 'तांदळांची शेती' मोठ्या प्रमाणात करतात.
पुढे जाऊन पातळगंगा नदीच्या खाडीस जाऊन मिळते.
येथील पुर्वेकडिल डोंगरात जेथुन पाण्याचे झरे आणि ओढे वाहतात त्या भागाला 'घोल' म्हणतात .जेथे पावसाळ्यात पंचक्रोशितले पर्यटक आंघोळ करण्यास येतात,
येथे पवित्र देवता किंवा देवकन्या वास करतात असे मानले जाते,त्यांना गावातिल लोक 'बाया'असे म्हणतात .
तर घोलाच्या पुर्वेला' कोमनादेवी डोंगरावर' 'कोमनादेवी' प्रगट झाली आहे जी पाषाण रुपात येथे निवास करते. गावाच्या आख्यायिकेनुसार देवी पिरकोन गावातील एका भक्ताच्या स्वप्नात आली होती तिने स्वप्नांत दृष्टांत देऊन सांगितले मला मुक्त राहु दे .त्यामुळे तेथे अजुन मंदिर बांधले गेले नाही,परंतु सारडे पिरकोन गावातिल भक्तांसाठी तिचे महत्व अपरंपार आहे.येथे येणारे पर्यटक देवीचे दर्शन जरुर घेतात.हि देवता येथे प्रचंड प्रिय असुन तिच्या रिक्षा चालक भक्तांनी स्वतःच्या वाहनांवर कोमनादेवी प्रसन्न हे तिच्या कृपेचे प्रतिक म्हणुन लिहिले आहे.
'स्वप्निल पाटिल आणि सुशांत माळी 'यांनी सारडे गावची श्री कोमनादेवी,श्री राधाकृष्ण आणि श्री हनुमान यांना समर्पित ध्वनिमुद्रिका 'नटखट कान्हा' ह्या गावातिल ग्रुप तर्फे बनविली आहे.
'सारडे विकास मंच'नावाची संघटना 'श्री नागेन्द्र म्हात्रे' यांच्या नेतृत्वाने गावातिल विविध सामाजिक कार्य करित आहे ,विषेशत:गावातिल लहान मुलांपासुन तरुण वृद्ध व्यक्तिंनी सारडे विकास मंच च्या स्वच्छता मोहिमेला प्रचंड प्रतिसाद दिला आहे. तसेच समाज कार्य करण्यावर देखिल संघटना भर देत आहे.
सण :- गोपाळकाला सारडे गावातील प्रमुख सण आहे,त्याच बरोबर होळी ,दसरा,दिवाळी आषाढी एकादशी हे सण सुद्धा आहेत.
गाव टेकडीवर वसलेले असुन एकमेकांपासुन जवळ घरे बांधली आहेत. वरती राधाकृष्णाचे मंदिर आहे जेथे मंदिराबरोबर सभामंडपसुद्धा आहे श्रीकृष्ण आणि राधेची मोहक मृर्ती आहे त्याच बरोबर हिंदु धर्मात पवित्र मानलेल्या गाईची देखिल मृर्ती आहे.श्री राधाकृष्ण देवता संपुर्ण गावचे श्रद्धास्थान आहे. बह्वंशी येथिल बहुतेक लोक मुंबई ,नविमुंबई,उरण ,पनवेल ,पेण येथे राहतात क्वचित काही एक घराणे अमेरिकेत स्थलांतरीत झाली आहेत तर काही नोकरीच्या निमित्ताने दुबई, दक्षिण ऑफ्रिकेत ,टांझानिया येथे जाऊन आले आहेत.परंतु त्यांनी गावातिल त्रुणानुबंध अजुनही कायम आहे.गोपाळकाळा आणि गणपतीला गावाबाहेर राहणार्या व्यक्ति दरवर्षी येतात.
आरोग्य:- तरी गावात एक हि दवाखाना, मेडिकल स्टोअर्स किंवा हॉस्पिटल नाही आहे.आरोग्यविषयक बाबींसाठी संपुर्ण गावाला इतरस्त जावे लागत आहे हे भयानक वास्तव आहे,येथे शेतकर्यांना खाडीपार करणारा पुल कोसळला आहे त्यामुळे पलीकडे जायचे असेल तर खाडीतुन जावे लागते किंवा वहातुकीच्या पुलावरुन पलीकडे जावे लागते.गावातिल बहुतेक तरुण मंडळी गोडाऊन मध्ये काम करतात,काही जे.एन.पि.टी. मध्ये परंतु अवजड जड माल वहातुकदारांच्या बेजबाबदार वाहने चालविल्या मुळे बरेचसे अपघात होतात.
पाणी व्यवस्था :- बहुंताशी पाणीपुरवठा पुनाडे धरणातुन होतो,परंतु जेंव्हा खंडित होतो तेंव्हा गावातिल सार्वजनिक विहीरी आणि घोलातील असलेल्या डोर्यांवर अवलंबुन रहावे लागते ,तेथे पाण्याचा उपसा झाला तर बाभळीवर तेथे नसेल तर थेट चोंडीवर जावे लागते.
विज व्यवस्था :-नेहमी प्रमाणे भार नियमन चालु असते ,खुप वेळा गावातिल लोकांना अंधारात रहावे लागते विशेषत:पावसाळ्यामध्ये कारण दरवर्षी येथे बिघाड होतोच
